Ο ιστορικός του μέλλοντος πιθανόν να χαρακτηρίσει τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα ως «αποικιοκρατία».
Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η επέλαση στη χώρα του ιδιωτικού οικονομικού κεφαλαίου, του ξένου πολιτικού κεφαλαίου, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και η μετατροπή των εργαζομένων σε δούλους;
Ένα καρτέλ τραπεζιτών και κεφαλαιούχων, που λύνει, δένει, προτείνει, πουλάει, αγοράζει, χαρίζει, κοινώς ό,τι θέλει κάνει, χωρίς να είναι υπόλογοι πουθενά. Μία παρέα ξένων πολιτικών που επιβάλουν, εκβιάζουν και καθορίζουν την καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών. Και τέλος, μία εγκάθετη Κυβέρνηση που πιστά σκύβει το κεφάλι και υπηρετεί όλους τους υπόλοιπους πλην των συμφερόντων του ελληνικού λαού.
Και οι ίδιοι έχουν το θράσος, αφότου κατέλαβαν τη χώρα μας, μας επέβαλαν την πολιτική και τα Μνημόνιά τους και τώρα μας λένε ότι από την αρχή ήξεραν πως το Πρόγραμμα δε βγαίνει.
Αν αυτό δεν είναι μία σύγχρονη αποικιοκρατία, τότε τι είναι;
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας. Κατ’ αρχήν, η πώληση πραγματοποιήθηκε εν μία νυκτί. Και όντως οι συμφέρουσες συμφωνίες στον ιδιωτικό κόσμο κλείνονται εν μία νυκτί. Όταν, όμως οι συμφωνίες αφορούν δημόσια περιουσία, μία κρατική τράπεζα, δεν πρέπει να γίνει ένας δημόσιος διάλογος; Δεν υποχρεούνται οι πολιτικοί να συζητήσουν το θέμα στη Βουλή; Δεν πρέπει ο λαός να ενημερωθείς «Κατοχύρωση δημοκρατικών διαδικασιών» και κουραφέξαλα, θα μας πουν. Σε ποιον αιώνα ζείτε και στη «σύγχρονη» Ελλάδα ζητάτε Δημοκρατία;
Ωστόσο, αν η πώληση της ΑΤΕ δεν είναι εγκληματική ενέργεια, σίγουρα είναι σκανδαλώδης και αίρει πλήθος ερωτημάτων. Σημειωτέον, οι δύο Τράπεζες δε συγχωνεύθηκαν. Αντιθέτως, η ΑΤΕ – δημόσια τράπεζα, απορροφήθηκε από την Πειραιώς – ιδιωτική τράπεζα. Η οποία Πειραιώς είναι γνωστό τοις πάσι ότι είναι μία μη βιώσιμη επιχείρηση, σε αντίθεση με την Αγροτική. Ωστόσο, κάποιοι αποφάσισαν να δωρίσουν στον κ. Σάλα, ιδιοκτήτη της Πειραιώς, το ενεργητικό και βιώσιμο κομμάτι μίας τράπεζας. Έτσι απλά και εν μία νυκτί. Επειδή το αποφάσισε η Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία είναι, επίσης, ιδιωτικών συμφερόντων.
Με την παραχώρηση, λοιπόν, της ΑΤΕ παραχωρείται και τα 40% της ελληνικής αγροτικής γης, η οποία είναι υποθηκευμένη σε δάνεια. Από αυτή τη στήλη έχει επισημανθεί πολλάκις η επικινδυνότητα της εξέλιξης αυτής. Οι αγρότες προκειμένου να παράξουν και να βγουν στην αγορά έπαιρναν δάνεια υποθηκεύοντας την περιουσία τους, αγροτική γη, με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Αλήθεια, με ποιο δικαίωμα μία Κυβέρνηση, έτσι απλά παραχωρεί την περιουσία χιλιάδων αγροτών, χωρίς καν να ερωτηθούν;
Ακολούθως, η Αγροτική Τράπεζα στήθηκε και λειτουργούσε ως αναπτυξιακός πυλώνας για τον αγροτικό κόσμο, χειριζόμενη την αγροτική οικονομία, είτε κάνοντας διευκολύνσεις, είτε δίνοντας κίνητρα και δάνεια με χαμηλά επιτόκια (κάποτε και άτοκα). Με την πρακτική αυτή δινόταν και μία αναπτυξιακή κατεύθυνση του αγροτοτροφικού τομέα και της παραγωγής.
Αυτή τη στιγμή που η συγκεκριμένη δυνατότητα περνάει στα χέρια ενός ιδιώτη, είναι αμφίβολη η κατεύθυνση που θα πάρει η αγροτική παραγωγή. Υπενθυμίζεται ότι βάσει του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, ένας ιδιώτης λειτουργεί πάντα με σκοπό την αύξηση της κερδοφορίας του κι όχι για το κοινωνικό συμφέρον. Δεν είναι απίθανο να δούμε να ενισχύονται συγκεκριμένες καλλιέργειες, αν ενισχυθούν κι αυτές, με μεταλλαγμένους σπόρους που θα προωθούν συγκεκριμένες εταιρίες. Πιθανότατα να δούμε να ενισχύονται και καλλιέργειες οι οποίες δεν έχουν καμία συμβολή στον διατροφικό τομέα και στην εγχώρια κατανάλωση, μόνο και μόνο επειδή δε θα συμφέρει η καλλιέργεια ή θα συμφέρει περισσότερο η εισαγωγή τροφίμων. Οπότε, πιθανόν να βρισκόμαστε μπροστά στο ξεκλήρισμα της αγροτικής παραγωγής.
Πού είναι εκείνες οι πιασάρικες προεκλογικές δηλώσεις του Σαμαρά που θα έκανε τα πάντα για την ανάπτυξη του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα; Λόγια του αέρα… Και εμπαιγμός των ψηφοφόρων του.
Ένα άλλο ερώτημα είναι το μέλλον των εργαζομένων στην ΑΤΕ. Με την πώλησή της παύουν να ισχύουν οι συμβάσεις των εργαζομένων. Μπορεί ο Σάλας να επιβεβαιώνει ότι δε θα απολυθούν οι εργαζόμενοι, όμως δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο ότι οι νέες συμβάσεις θα υπογραφούν με τους ίδιους όρους κι όχι με νέους όρους και μισθούς των 400 ευρώ, όπως συνηθίζεται τους τελευταίους μήνες.
Τέλος, θυμίζουμε ότι πωλήθηκε το «υγιές» τμήμα. Το μη υγιές παρέμεινε στο Δημόσιο. Κοινώς, οι Έλληνες πολίτες φορτώνονται τα χρέη της Τράπεζας, τις δυσλειτουργίες της, τη χασούρα από τα επισφαλή δάνεια που δεν πρόκειται να αποπληρωθούν. Για παράδειγμα, μέσα σε αυτά τα δάνεια βρίσκονται και τα «θαλασσοδάνεια» που πήρε το ΠΑΣΟΚ. Τα γνωστά εκατοντάδες εκατομμύρια που δεν πρόκειται να επιστρέψει. Ο Σάλλας δεν είναι άνους για να τα φορτωθεί. Οι Έλληνες πολίτες, όμως, ως γνήσιοι υπηρέτες στα αφεντικά τους, με τη σιωπή τους επιτρέπουν την αρπαγή από τα χέρια τους ενός αναπτυξιακού όπλου, της περιουσίας τους, και ταυτόχρονα φορτώνονται και τα χρέη, για τα οποία, ως συνήθως, δεν ευθύνονται πρακτικά.
* Η Νατάσα Γκάρα είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα Μεθόριος και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου